AI aangeven in een WordPress-extensie: wat er werkelijk verandert

Er gaat sinds enkele weken een datum rond — 2 augustus 2026 — en er hangt van alles aan vast: dat u voortaan zou moeten aangeven of een site met AI is gemaakt, dat een extensie zou moeten melden of haar code door een machine is geschreven, dat gepubliceerde afbeeldingen een vermelding zouden moeten dragen.

Die drie beweringen zijn onjuist, of juist om andere redenen dan de aangevoerde. Ze lijken genoeg op elkaar om verward te worden, en ze hebben niet dezelfde gevolgen.

Dit artikel ontwart wat er werkelijk verandert voor iemand die een WordPress-site beheert. Het is geschreven voor een sitebeheerder, niet voor een jurist — en het geeft aan waar onze kennis ophoudt.

Deze tekst is geen juridisch advies. Het is een technische lezing, gemaakt vanuit ons eigen nalevingswerk. De punten waar een juridische kwalificatie in het geding is, zijn als zodanig aangegeven: die worden met een professional beslecht.

Inhoud

• Wat er op 2 augustus verandert, in één zin
• Het onderscheid dat al het overige bepaalt
• Wat u waarschijnlijk niet aangaat
• Wat u wél aangaat, en waar niemand over spreekt
• De drie verwarringen die u moet vermijden
• De Franse regel die iedereen vergeet
• Wat deze week redelijk is om te doen
• Wat wij niet weten
• Hoe wij het aanpakken

Wat er op 2 augustus verandert, in één zin

De Europese verordening over kunstmatige intelligentie geldt niet in één keer: zij treedt gefaseerd in werking, gespreid over meerdere jaren. 2 augustus 2026 is de fase waarin de transparantieverplichtingen van toepassing worden.

Transparantie betekent hier twee verschillende dingen, en juist door ze te vermengen gaat men de mist in:

1. Wanneer iemand met een AI omgaat, moet hij dat weten. Een bezoeker die op uw site met een gespreksassistent praat, mag niet denken dat hij met een mens praat.
2. Wanneer inhoud door een AI is gegenereerd, moet die worden gemarkeerd — en niet alleen voor het menselijk oog: in een formaat dat door een machine leesbaar is, betrouwbaar en duurzaam.

Het eerste punt spreekt vanzelf. Het tweede veel minder, en het heeft de grootste technische gevolgen — maar, zoals we zullen zien, rust het niet op degene aan wie het meestal wordt toegeschreven.

Het onderscheid dat al het overige bepaalt

De verordening spreekt niet over «sites» of «software». Zij verdeelt de verplichtingen over twee rollen, en alles hangt af van welke u vervult:

Twee onmiddellijke gevolgen.

Gratis zijn verandert niets. Een gratis verspreide extensie plaatst haar uitgever evengoed in de rol van aanbieder. Het staat uitdrukkelijk in de tekst, en het is wat uitgevers zelf het meest verrast.

De rol kan niet bij contract worden gekozen. Een clausule die zegt «wij zijn slechts een technisch hulpmiddel, de gebruiker is als enige verantwoordelijk» verplaatst geen wettelijke verplichting. Zij creëert alleen een kloof tussen wat aan de klant wordt beloofd en wat de tekst van de uitgever verwacht. Wij weten dat, omdat wij precies die clausule in onze eigen algemene voorwaarden hadden staan, en zij herschreven moest worden.

Wat u waarschijnlijk niet aangaat

De zwaarste verplichting van 2 augustus — de machineleesbare markering van gegenereerde inhoud — rust op de aanbieder, dus op de uitgever van de extensie. Niet op u.

Concreet: gebruikt u een extensie die productbeschrijvingen schrijft, dan is het niet aan u om in uw thema een markering in elkaar te knutselen. Het is aan het hulpmiddel om correct gemarkeerde inhoud te produceren. Doet uw hulpmiddel dat niet, dan luidt de vraag niet «hoe word ik conform?» — maar «wat heeft mijn leverancier voorzien?».

Dat is trouwens een goede vraag. Zij scheidt snel de uitgevers die de tekst hebben gelezen van de uitgevers die dat niet hebben gedaan.

En nee: dat een extensie met behulp van AI is geprogrammeerd, is hier niet aan de orde. De verordening kijkt naar de inhoud die de software bij uw bezoekers voortbrengt, niet naar de manier waarop haar code is geschreven. Dat zijn twee verschillende onderwerpen, en ze verwarren brengt u ertoe naleving op de verkeerde plek te zoeken. Wat een extensiedirectory zal vragen te verklaren over de herkomst van de code, is een andere discussie, met een andere agenda.

Wat u wél aangaat, en waar niemand over spreekt

Twee dingen, en het tweede is volledig onopgemerkt gebleven.

Uw gespreksassistent, als die er is. Biedt uw site een agent die bezoekers antwoordt, dan moeten zij weten dat zij zich tot een machine richten, duidelijk, en uiterlijk bij de eerste uitwisseling. Een discrete vermelding onderaan een widget is verdedigbaar; zij is niet vanzelfsprekend voldoende. Draagt uw agent een voornaam en een gezicht, dan neigt voorzichtigheid naar een duidelijke vermelding.

AI-geletterdheid, die een verplichting is en achterloopt. De verordening eist sinds februari 2025 — dus al meer dan een jaar — dat wie AI-systemen bedient daar voldoende kennis van heeft. Deze verplichting geldt voor aanbieders en gebruiksverantwoordelijken. Zij vraagt geen diploma: zij vraagt dat u weet wat het hulpmiddel dat u installeerde doet, wat het naar buiten stuurt, en waarin het zich kan vergissen.

Niemand spreekt erover omdat er geen zichtbare technische handeling bij hoort. Toch is zij de enige die rechtstreeks een sitebeheerder treft, en zij is al lang verstreken.

De drie verwarringen die u moet vermijden

«Je moet overal "door AI gegenereerd" zetten.» Nee — en overmatig markeren kost echt iets. De tekst voorziet in een uitzondering voor gewone redactionele ondersteuning die niet wezenlijk verandert wat u hebt geschreven. Een afbeelding comprimeren, hernoemen, een zinswending verbeteren: dan zit u waarschijnlijk in de uitzondering. Een heel artikel of een volledige productpagina genereren: dan niet. De precieze grens wordt geval per geval besproken, en het is een rechtsvraag.

«Een vermelding voor de mens volstaat.» Een zin onderaan de pagina voldoet aan het oog, niet aan de verplichting. Wat voor gegenereerde inhoud wordt gevraagd is een markering die door een machine bruikbaar is — dus in de metadata van het bestand of in de opmaak, zodat zij een kopie en een herpublicatie overleeft. Dat is werk van een uitgever, niet van een tekstschrijver.

«Het is een verbod.» Het is een verplichting om te zeggen, geen verbod om te doen. Niets verbiedt het publiceren van een door een AI geschreven tekst. Wat wordt gevraagd, is dat die herkenbaar is. Het verschil is enorm voor wie zijn activiteit erop bouwt: de tekst straft verhulde AI, niet erkende AI.

De Franse regel die iedereen vergeet

Zij heeft niets met de Europese verordening te maken, geldt sinds 2023, en haar gevolgen zijn duidelijk strenger.

De Franse wet op commerciële beïnvloeding schrijft de vermelding «Images virtuelles» voor op elke door AI voortgebrachte afbeelding die een gezicht of een silhouet weergeeft, en «Images retouchées» wanneer een silhouet of gezicht is gewijzigd. De vermelding moet duidelijk, leesbaar en herkenbaar zijn op de afbeelding zelf, in alle formaten, gedurende de hele weergaveduur.

Zij richt zich op personen die aan commerciële beïnvloeding doen. Publiceert u gegenereerde visuals waarin mensen in een promotionele setting voorkomen, dan speelt de vraag voor u — en al sinds 2023, los van 2 augustus.

Wat deze week redelijk is om te doen

Niets dringends als u alleen uw eigen site beheert. Vier handelingen, in deze volgorde, en geen ervan kost een dag.

1. Maak de lijst van wat op uw site inhoud voortbrengt. Niet de lijst van uw extensies: die van de extensies die iets publiceerbaars schrijven, genereren of samenstellen. Op de meeste sites past die in twee of drie regels — en veel mensen ontdekken bij het maken ervan dat zij er geen hebben.

2. Leg per stuk de vraag voor aan de uitgever. «Hoe markeert u de inhoud die uw hulpmiddel genereert, en sinds wanneer?» Het antwoord, of het uitblijven ervan, zegt u veel. Het is ook het moment om na te gaan wat het hulpmiddel naar buiten stuurt, en naar wie.

3. Bekijk uw gespreksagent, als die er is. Begrijpt een bezoeker die erop terechtkomt binnen een seconde dat hij met een machine praat? Moet het antwoord verdedigd worden, dan is het nee.

4. Schrijf op wat u hebt vastgesteld, met de datum. Eén pagina in een intern document volstaat. De waarde zit niet in het formulier: zij zit in het later kunnen zeggen wat u wist en wanneer. Het is ook de enige manier om bij het volgende onderzoek te zien wat er is veranderd.

Wat u niet moet doen: uit voorzorg overal vermeldingen toevoegen. Een onjuiste markering, aangebracht op inhoud die u zelf hebt geschreven, beschermt niets en schaadt het lezen.

Wat wij niet weten

Wij voeren dit werk uit op onze eigen extensies, en wij zijn niet klaar. Drie dingen staan bij ons nog open, en het zou oneerlijk zijn ze te verzwijgen in een artikel dat de regel aan anderen uitlegt:

• De precieze grens van redactionele ondersteuning — wat inhoud «wezenlijk verandert» en wat niet — wordt geval per geval gekwalificeerd, en voor sommige van onze hulpmiddelen hebben wij die niet beslecht.
• Of een vermelding bij de eerste interactie volstaat voor een gespreksagent, valt te bespreken.
• Sommige gebruikscategorieën brengen een hulpmiddel in een veel zwaarder regime — het beoordelen van lerenden, het selecteren van sollicitaties, medische spoedtriage. Niet de aangekondigde functie beslist, maar het redelijkerwijs te voorziene gebruik, en die beoordeling moet op schrift staan.

Antwoordt een uitgever u dat bij hem alles geregeld is en dat het eenvoudig is, dan hebt u iets over hem geleerd.

Hoe wij het aanpakken

Onze extensies zijn AI-ondersteund, wij zeggen dat, en wij hebben de vraag van de andere kant aangepakt: elke extensie wordt geleverd met haar testsuite, haar kwaliteitspoorten en haar rapport van de officiële WordPress Plugin Check. Aangifte is hier geen vinkje — het is een document, en het bestaat voordat iemand erom vraagt.

Ook daarom zegt dit artikel wat wij niet hebben opgelost. Een pagina die beweerde dat alles in orde is, zou prettiger lezen en minder waard zijn.